• نامه‌نوشتن ساده‌ترین سبک نوشتن، و از آن مهم‌تر بهترین شیوۀ تقویت نویسندگی است.
  • این‌که مخاطب نامه چه کسی باشد، در راحت‌نویسی بسیار تاثیرگذار است.
  • موقع نامه‌نوشتن، اصلاٌ به این فکر نکن که ممکن است این نامه را به دست مخاطبش برسانی؛ چون حتماً تو را از صادقانه‌نوشتن دور می‌کند.
  • نامه‌نوشتن، و خواندن کتاب‌هایی که در قالب نامه هستند، می‌تواند به دل‌انگیزترین تجربه‌های زندگی‌مان تبدیل شود.
  • نامه‌نوشتن این طرز فکر را به وحود می‌آورد که می‌شود در نهایت اندوه هم، حرف زد.
  • نامه‌نوشتن، بهترین شکل تخلیۀ هیجانی است.
  • با مرور نامه‌های نوشته‌شده، می‌توان فهمید که معمولاٌ چه‌قدر یک طرفه به قاضی می‌رویم. یا این‌که چقدر خودمان را در معرض قضاوت‌های زودهنگام قرار می‌دهیم.
  • نامه‌نوشتن یعنی زمانی را برای بیان آنچه در فکر و قلب‌مان داریم صرف کنیم.
  • با نامه‌نوشتن، می‌توان یخِ نوشتن را شکست.
  • نامه‌نوشتن به من یاد داده است که به جای سخنرانی، گفتگو کنم. و از آن مهم‌تر موقع گفتگو هم تأکید کنم به اینکه من این نظر را دارم و ممکن است که اشتباه فکر کرده باشم.
  • با نامه‌نوشتن روزانه برای کسانی که بهشان اهمیت می‌دهیم، می‌توانیم از سرایت احتمالیِ فاصلۀ فیزیکی پیش آمده به فاصله روحی جلوگیری کنیم.
  • با نامه‌نوشتن می‌توانیم چیزهای مهم زندگی‌مان را به خودمان یادآوری کنیم؛ و به این شکل اتصال خودمان را با آن‌ها حفظ کنیم؛ و در صورت بروز تغییرات کوچک و بزرگ در روند این موضوعات مهم، متوجه‌شان بشویم.
  • نامه‌ها، مدارک همیشه خواندنی و دلنشینی هستند که واقعیتی که بر ما گذشته را به صمیمانه‌ترین شکل ممکن برایمان ثبت و نگهداری می‌کنند.
  • بهترین شیوه برای خودابرازی نامه‌نوشتن است. نامه‌نوشتن برای کسی که باهاش رودربایستی نداری. و یا فکر می‌کنی آنقدری دوستت دارد که اگر باهاش صفحه‌ها حرف بزنی هم مدام به ساعتش نگاه نمی‌کند و تو را معذب نمی‌کند.